28.2.07


Estreno desafogos de intentos de cor.

Estrés me estaba escondendo de vivir.
Ou vivir me estaba escondendo de soñar.
Quizáis vivir os soños me estaba sacando tempo para vivir soñando.
De tódolos xeitos, xa os soños remataron,
e volve ser necesario ter que soñalos.

Acompañame a soñar hoxe, a miña taza do Starbucks, a película de Michel Gondry "Eternal Sunshine of the Spotless Mind" (si, another time) e un pouco de crema de cacahuete.
Por LonDon.
E un coxín de pelo negro.

No hay comentarios.: