Día de Domingo. Día de Resaca (senón física, sí psicolóxica).
Penso en como seguir adiante. Chegar ata o luns: primeira meta.
Soa a voz de Xan de fondo decindo... "no chiiiri, no chiiiri as mellores resacas". Pero sen carnet queda un pouco lonxe!
María yace cual solecillo no sofá-colchón. Acabo de ducharme. As neuronas necesitan un plan...
Así que...
- "Verano en Berlín", de Andreas Dressen
- "De latir, mi corazón se ha parado", ca nosa estrela Romain Duris. (que nos recordará sempre a eso de... vaiamonos de Erasmus por favor! ou a Barcelona!!!!) -- que por certo, estamos a quince días de saber si iremos para o ano a algun lugar incierto con beca... ains!
- Y de camiño, a maior putada que me puideron facer... por unha chocolatería en Ponte!!! así que na, alí me deixo caer... pensando... ¿Que faría Marcos en Viena un día coma hoxe?? Seguramente, raiar a Tere ata que lle comprase unha SacherTorte! e nada... aí está esperando, a que comecen as pelis...
Agora:
- unha nova semana. A semana na que sempre te propós empezar a cero o cadrimestre (si, xa sei que foi fai un mes, pero as cousas ó seu tempo). Así que polo ben do meu proximo exame, espero organizar os meus apuntes, a miña habitación, o meu traballo (si Chechu se recupera da súa varicela e teño un jefe que me poida contratar) e a miña vida intelectual (e que me troixen de Tui moi concienciada 100 años de Soledad e juro solemnemente empezalo). Aí vou! (a prepararme un mate!)
1 comentario:
Din que con cada novo día nace unha oportunidade de comezar de novo... De facer ben as cousas...
Aínda que non consigas cambiar nada, ás veces axuda pensar que podes facerlo xD
Todo se reduce a pensamentos... Época de inestabilidade emocional, na que teño días perfectos nos que cambiaría o mundo e outros nos que non me recoñezo nin a min mesmo...
Necesito un Kit - Kat... E tamén teño que ler ese libro. Un bico ^^
Publicar un comentario